چراغی که بر خانه رواست بر مسجد حرام است. از اول انقلاب تا به حال ما عجمان درد فلسطینیها را به سینه مان زده ایم. از گلوی خود بریده و بر سر سفره آنها گذاشته ایم. دولتمردان ما از نیازهای محتاجان و فقیران هموطن گذشته و کمکهایی را که باید صرف عزیزان خودمان شود را به برادران و خواهران فلسطینیمان تقدیم می کنند. همان اعرابی که ما را عجم خوانده و در هر فرصتی از طرفداری دشمنانمان دریغ نکرده و نخواهند کرد. صدها هزار ایرانی در جنگ تحمیلی به دست مزدوران صدام جان باختند تا از مرزها و حیثیت سرزمین مان دفاع کنند. همان صدامی که پیش برادران و خواهران حماسی مان عزیز تر از تمام مردم شریف ایران می باشد. چرا این دولت عرب پرستمان مردم ایران را پیشکش پای حماس و حزب الله کرده؟ همان هایی که هوادران سرسخت دشمن ایرانند. اینهم نشانه قدردانی از کمکهای ما ایرانیان: